CWDM mux/demux ve bağlantı bütçesi
CWDM bağlantısı pasif parçalardan oluşan bir zincirdir — alıcı-verici, çoğullayıcı, fiber, ayırıcı, alıcı-verici — ve yalnızca gelen ışık alıcının ihtiyaç duyduğundan güçlüyse çalışır. Bu toplamı hesaplamak CWDM mühendisliğinin özüdür.
Pasif parçalar
| Parça | İşlevi | Tipik araya girme kaybı |
|---|---|---|
| Çoğullayıcı/ayırıcı (4/8/16/18 ch) | kanalları tek bir fiberde birleştirir / onları ayırır | 1,0–2,5 dB (8 ch), 16–18 ch’de ~3,5 dB’ye kadar |
| OADM (ekle/çıkar) | hat ortasında bir veya iki kanal ekler ve çıkarır | kanal başına 0,8–1,5 dB, geçişte ~1 dB |
| 1310/1550 geçiş portu | eski bir gri bağlantının fiberi paylaşmasını sağlar | ~1 dB |
| Konektörler, ekler | — | konektör başına 0,2–0,5 dB, ek başına 0,1 dB |
Her şey pasiftir: güç yok, yapılandırma yok, kir ve hasar dışında arıza türü yok. Çoğullayıcılar 1RU’luk bir rafta veya LGX kasetinde ince film filtrelerdir; iki uç da aynı kanal planını kullanmalıdır.
Banda göre fiber kaybı
Fiber zayıflaması her CWDM dalga boyunda aynı değildir:
| Bant | Dalga boyları | Kayıp (G.652.D) | Not |
|---|---|---|---|
| O bandı | 1271–1331 nm | ~0,33–0,35 dB/km | |
| E bandı | 1351–1451 nm | ~0,3–0,5 dB/km | eski G.652.A/B fiberde 1383 nm civarında su piki — kullanılamayabilir |
| S/C/L | 1471–1611 nm | ~0,20–0,25 dB/km | en iyi erişim mesafesi |
Düşük su pikli fiber (G.652.C/D, “ZWP”) 18 kanalın tamamını açar; eski fiberde 1371–1411 nm kanalları genellikle atlanır, bu yüzden 8 kanallı sistemler 1471–1611 nm’yi tercih eder (bkz. CWDM kanal planı).
Bağlantı bütçesi
Bütçe = Tx gücü (min) − Rx hassasiyeti, tüm kayıpların ve bir güvenlik marjının toplamını aşmalıdır:
Kayıplar = çoğullayıcı + ayırıcı + fiber × km + konektörler + ekler + yaşlanma marjı (≈3 dB)
Çözümlü örnek — 10G CWDM SFP+ “40 km” modülü, 8 kanallı çoğullayıcılar, 30 km:
Tx min 0 dBm, Rx sens −16 dBm → bütçe 16 dB
Çoğullayıcı 2,0 + ayırıcı 2,0 = 4,0 dB
Fiber 30 km × 0,25 dB/km (1550 bandı) = 7,5 dB
4 konektör × 0,3 = 1,2 dB
Marj = 3,0 dB
Toplam = 15,7 dB → Tamam, ucu ucuna
Aynı modül bir O bandı kanalında (0,35 dB/km → 10,5 dB fiber) kullanıldığında bütçe tutmaz. Bu yüzden uzun CWDM bağlantılarında 1550 bandı kanalları en uzun hatlara yerleştirilir.
10G’de dispersiyon
10 Gb/s’de kromatik dispersiyon da erişim mesafesini sınırlar: 1550–1611 nm bandında bu değer yaklaşık 17–20 ps/nm/km’dir, dolayısıyla 80 km’lik bir hat ~1 600 ps/nm biriktirir — standart bir 10G doğrudan algılamalı alıcının sınırı budur. 1G CWDM bundan etkilenmez; ~80 km’nin ötesinde 10G CWDM, dispersiyon kompanzasyonu veya farklı bir teknoloji gerektirir (DWDM ve koherent).
CodingBox’ta
Bütçeye giren değerler, alıcı-vericinin kendi Tx gücü ve Rx hassasiyet sınıfıdır. CodingBox, modülün beyan edilen erişim/hız kodlarını ve DDM ekranında canlı olarak Tx gücünü ve Rx gücünü okur — böylece uzak uçta ölçülen Rx, hesapladığınız bütçeyle karşılaştırılabilir.
Kurulu bir bütçeyi DDM okumalarıyla karşılaştırma — ölçülen kayıp, marj politikası, yönler arası asimetri: Rx gücü ve bağlantı bütçesi.
OADM’li ve tek fiber çiftli bütçeler, çözümlü bir ekle/çıkar örneğiyle birlikte: Tek fiber CWDM ve OADM.
Banda ve fiber tipine göre zayıflama ayrıntılı olarak: Zayıflama ve iletim pencereleri; cezalar ve marj politikasıyla genel bütçe yöntemi: Bağlantı bütçesi mühendisliği.