SAN fabric’leri ve mesafe

Bir SAN’ın nasıl düzenlendiği, hangi optiklere ihtiyaç duyduğunu belirler — bir sıra içindeki kısa SW bağlantılarından binalar arası LW/ELW anahtarlar arası bağlantılara ve siteler arası replikasyon için DWDM’ye kadar.

Fabric temelleri

• Çift fabric. Üretim SAN’ları, tamamen bağımsız iki fabric çalıştırır (A ve B); her host ve dizi ikisine de bağlanır. Tek bir arızalı optik depolamayı asla çevrimdışı bırakmaz — ama yolu yarıya indirir, bu yüzden bulunmalıdır.
• Zoning, hangi başlatıcıların hangi hedefleri gördüğünü kontrol eder; optikleri etkilemez ama bir “eksik LUN” şikâyetinin bir yoldaki bir fiziksel katman sorununu gizleyebileceği anlamına gelir.
• ISL’ler (anahtarlar arası bağlantılar), anahtarlar arasında trafik taşır; genellikle birkaçı bir trunk’ta gruplanır. ISL’ler, DDM ile izlenmeye en değer bağlantılardır.

Arabellek kredileri ve mesafe

FC, arabellekten arabelleğe krediler sayesinde kayıpsızdır: bir port yalnızca karşı uç boş bir arabellek bildirdiğinde gönderebilir. Mesafe arttıkça gidiş-dönüş krediler tüketir — 16GFC’de bir çerçeve kabaca 1 km fiber kaplar — bu yüzden uzun bir ISL, kısa birinden çok daha fazla krediye ihtiyaç duyar, aksi hâlde bağlantı “up” olsa bile verim çöker. FC anahtarlarındaki uzun mesafe portları, bağlantı başına ek kredi ayırmanıza izin verir; optiklerin yine de kayıp bütçesini kapatması gerekir.

Mesafeye göre optik seçimi

SW/LW/ELW erişim mesafesi rakamları için bkz. Fibre Channel alıcı-vericileri ve optikleri.

Bir SAN’da yaygın fiziksel katman arızaları

• Slow-drain / kredi tıkanmaları, yükselen CRC’li tek bir sınırda bağlantıya kadar izlenir — önce seviyeleri kontrol edin ve konektörleri temizleyin (bağlantı çırpınması).
• Yedek bir optikte Mod_Inv — anahtar, modülün kimlik bilgilerini doğrulamadı; bkz. Satıcı kilidi.
• Bir fabric yolu bozulmuş, diğeri sorunsuz — bir taraftaki ölmekte olan bir lazerin klasik durumu; A ve B yolları arasında DDM’yi karşılaştırın.

CodingBox’ta

Bir optik bir fabric’e girmeden önce onu tezgâhta okuyun: FC hız kodlarını, dalga türünü ve anahtarın beklediği kimlik bilgilerini doğrulayın ve DDM’sini daha sonra karşılaştıracağınız temel değer olarak kaydedin. Sıkı platformlardaki değişimler için, modülü EEPROM editor içinde nitelikli kimliğe göre kodlayın.