Overzicht van CWDM

Coarse Wavelength-Division Multiplexing (CWDM) transporteert meerdere onafhankelijke kanalen over één glasvezel door elk kanaal een eigen golflengte te geven, met een ruime onderlinge afstand. Het is een kosteneffectieve manier om capaciteit te vermenigvuldigen zonder meer glasvezel aan te leggen.

Het idee

• Elk kanaal gebruikt een andere golflengte (een ‘kleur’).
• Een passieve multiplexer combineert ze op één glasvezel; een demultiplexer splitst ze aan het verre uiteinde. De mux zelf heeft geen vermogen nodig.
• De ruime afstand van 20 nm (ITU-T G.694.2) maakt het mogelijk dat modules ongekoelde lasers gebruiken, waardoor CWDM-optiek eenvoudig en goedkoop blijft.

Afwegingen

• Eenvoudig en goedkoop — geen laserkoeling, passieve mux.
• Geen versterking — de meeste CWDM-golflengten vallen buiten de EDFA-band, daarom wordt CWDM vooral voor kortere metro- en accesslinks gebruikt en niet voor lange afstanden.

Modules

CWDM-transceivers zijn per golflengte kleurgecodeerd (een gekleurde SFP/SFP+ per kanaal). De exacte reeks golflengten staat in het kanaalplan.

CodingBox leest de golflengte van een module uit het geheugen, zodat u kunt bevestigen dat een gekleurde module vóór installatie het verwachte kanaal is.

Verder lezen

• CWDM met één glasvezel, OADM's en bandsplitters — gepaarde golflengten op één vezel, add/drop-verliezen, bus- en ringtopologieën, een uitgewerkt add/drop-budget.
• CWDM in access en mobiele fronthaul — CPRI/eCPRI, CWDM 6/12/18, MWDM- en LWDM-plannen, vereisten voor industriële temperatuur, semi-actieve WDM.