Ethernet over koper en DAC in SFP/QSFP-poorten
Niet alles in een SFP- of QSFP-cage is optisch. Koperen RJ45-modules en direct-attach-kabels bezetten dezelfde poorten, bevatten hetzelfde identiteitsgeheugen en veroorzaken een onevenredig groot deel van de tickets ‘waarom komt de link niet op’.
RJ45-modules
| Module | Standaard | Bereik | Vermogen | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|
| 1000BASE-T SFP | 802.3ab | 100 m Cat5e | ~1 W | host communiceert via SGMII of 1000BASE-X met de PHY van de module |
| 10GBASE-T SFP+ | 802.3an | ~30 m Cat6a (begrensd door de module) | 2,5–4+ W | heet, hoge latency; veel hosts beperken poorten of weigeren de module |
| 2.5G/5G-T SFP | 802.3bz | 100 m | ~1,5–2 W | multi-gig voor access |
10GBASE-T SFP+ is de beruchte module: zijn PHY heeft veel meer vermogen nodig dan de SFP+-klasse toestaat. Daarom wordt het bereik teruggebracht tot ongeveer 30 m, wordt de module heet in dicht bezette poorten en raden operators breed aan hem te vermijden ten gunste van SR-optiek of DAC (zie DAC versus AOC versus transceivers).
Een 1000BASE-T SFP heeft een verborgen compatibiliteitsdimensie: de hostinterface die hij verwacht (SGMII met autonegotiatie versus gewoon 1000BASE-X). Een module die voor de ene is gecodeerd, maakt geen link op een poort die voor de andere is geconfigureerd.
Direct-attach copper (DAC)
Een DAC is een twinax-kabel met een permanent bevestigd module-uiteinde. Er is geen laser, alleen de connector, een EEPROM met identiteit en bij actieve kabels IC's voor signaalconditionering.
| Type | Snelheid | Typisch bereik | Vermogen |
|---|---|---|---|
| Passieve DAC | 10G SFP+ | tot 5–7 m | geen |
| Passieve DAC | 25G SFP28 | tot 3–5 m | geen |
| Passieve DAC | 100G QSFP28 | tot 3–5 m | geen |
| Passieve DAC | 400G QSFP-DD | tot ~2–3 m | geen |
| Actieve DAC (ACC) | 25G–400G | tot ~5–10 m | 0,5–1,5 W |
| AOC | 10G–800G | tot 100 m | zoals een transceiverpaar |
Passieve DAC's worden korter naarmate de snelheden stijgen, omdat de host de hele kabel moet aansturen. 25G en hoger vereisen autonegotiatie en linktraining (zie FEC, autonegotiatie en linktraining). Daarom faalt een DAC vaak waar optiek op dezelfde poort wel werkt.
Wat het identiteitsgeheugen over een kabel zegt
De EEPROM van een DAC volgt SFF-8472 / SFF-8636 net als elke module, met kabelspecifieke velden:
- Vlaggen voor passieve / actieve kabel in de transceiverconformiteitsbytes.
- Kabellengte in de lengtevelden (meters koper in plaats van km glasvezel).
- Conformiteit met kabelspecificaties (SFF-8431-passieve/-actieve begrenzing) in plaats van golflengte — een DAC heeft geen golflengte en hosts controleren deze byte.
- Fabrikant, artikelnummer, serienummer — onderworpen aan dezelfde fabrikantvergrendeling als optiek.
Veelvoorkomende problemen
- Verkeerde verwachting van de host — SGMII versus 1000BASE-X op koperen SFP's.
- Niet-ondersteunde kabel — de host valideert de identiteit; een passieve DAC van een onbekende fabrikant wordt geweigerd of uitgeschakeld.
- Lengte boven de aandrijfkracht van de host — een passieve DAC van 5 m op een poort die voor 3 m is opgegeven.
- Oververhitting van 10GBASE-T — poortfouten die met de temperatuur komen en gaan.
In CodingBox
CodingBox leest en codeert de identiteit van DAC's en koperen modules zoals die van elke transceiver: de conformiteitsbytes, lengtevelden, kabelconformiteitsbyte en identiteit van de fabrikant zijn zichtbaar en bewerkbaar in de EEPROM editor, waarbij checksums opnieuw worden berekend. Zo krijgt een DAC de identiteit die een strikte poort verwacht.
Snelheids-, breakout- en modusfouten — waaronder SGMII versus 1000BASE-X op koperen SFP's — worden behandeld in Problemen met snelheid, rate en modus.
Constructie van passieve DAC, ACC/AEC en AOC — paddlecards, twinax-diktes, retimers, COB-engines — en codering van de twee uiteinden: Kabelopbouw.
Waarom een koperen SFP bij 1G werkt maar op sommige poorten niet bij 10/100 — SGMII versus 1000BASE-X, woorden voor autonegotiatie, USXGMII voor 10GBASE-T SFP+: SGMII en serial gigabit; de PHY-interfaces in de module: MII, RMII, GMII, RGMII.