English 
简体中文 
繁體中文 
Русский 
Español 
Deutsch 
Français 
Português 
Italiano 
Türkçe 
Polski 
Nederlands 
日本語 
한국어 
Bahasa Indonesia 
Bahasa Melayu 
العربية 
हिन्दी 
Tiếng Việt 
ภาษาไทย 
বাংলা 
اردو 
Kiswahili 
Oʻzbekcha 
አማርኛ 
فارسی PON-transceivers: OLT en ONU
PON-optica verschilt van point-to-pointtransceivers: één module communiceert met veel andere, de twee richtingen gebruiken verschillende golflengten op één vezel en de upstream komt in bursts aan. Dat bepaalt zowel de hardware als wat u in het modulegeheugen ziet.
Twee uiteinden, twee heel verschillende modules
| OLT-module (centrale) | ONU-module (abonnee) | |
|---|---|---|
| Vormfactor | SFP / SFP+ (XGS-PON), ook XFP | SFP-ONU-„stick” of ingebouwd in de ONT |
| Tx / Rx (GPON) | 1490 / 1310 nm | 1310 / 1490 nm |
| Ontvanger | burst-mode — reset tussen tijdsloten van ONU's | continu |
| Bedient | 32–128 ONU's via een splitter | één abonnee |
| Connector | SC/APC (typisch) | SC/APC |
Beide gebruiken een diplexer (BOSA) die de twee golflengten op één vezel scheidt; GPON-ONU's met RF-video voegen een derde toe (triplexer, 1550 nm).
Optische budgetklassen
Het verliesbudget OLT–ONU bepaalt de optische klasse:
| Klasse | Verliesbereik | Gebruik |
|---|---|---|
| B+ | 13–28 dB | de gebruikelijke GPON-standaard |
| C+ | 17–32 dB | groter bereik / hogere splitratio's |
| C++ | tot ~35 dB | zeer grote split of afstand |
Een splitter alleen kost ongeveer 3 dB per verdubbeling (1:32 ≈ 15–17 dB), dus de klasse is even belangrijk als de vezellengte.
DDM op een PON
- OLT Rx-vermogen is per burst. Eén waarde voor „Rx-vermogen” op een OLT-SFP is een gemiddelde of de laatste burst; ontvangen vermogen per ONU wordt door het OLT-systeem gerapporteerd, niet door de module.
- ONU Rx-vermogen is een gewone continue waarde en is het eerste dat u controleert bij een abonnee met problemen. Vergelijk met het minimum van de klasse (ongeveer −27 dBm voor B+).
- Drempels worden door de modulefabrikant ingesteld zoals bij elke SFF-8472-module; zie DDM-niveaus.
Identiteit en provisioning: de ONU-stick
Een ONU wordt bij de OLT geregistreerd met zijn serienummer (en op sommige netwerken met een PLOAM-wachtwoord of LOID). SFP-ONU-„sticks” hebben daarom twee identiteiten: de SFF-8472-module-identiteit die het hostapparaat leest en de PON-serie-/fabrikant-ID die de OLT gebruikt. Operators beperken OLT's tot goedgekeurde ONU-fabrikanten. Een ONU vervangen betekent daarom vaak dat de nieuwe stick het serienummer en de fabrikant moet aanbieden die de OLT al kent: het PON-equivalent van fabrikantvergrendeling. Stickfirmware stelt deze velden beschikbaar voor configuratie; de MSA-identiteit van de module wordt gecodeerd zoals die van elke SFP.
In CodingBox
CodingBox leest en codeert de MSA-identiteit van PON-modules (fabrikant, artikelnummer, golflengte, DDM) volgens SFF-8472. Daardoor kan een stick de module-identiteit aanbieden die een hostpoort verwacht. De PON-laaginstellingen voor serie/PLOAM staan in de eigen firmware van de stick en worden ingesteld via de beheerinterface.
Veldstoringen — ONU registreert niet, LOS, niveaus buiten de klasse, oververhitte sticks — staan verzameld in PON-problemen.
Verwachte OLT/ONU-niveaus per klasse en waarom de DDM Rx van een OLT een burstgemiddelde is: Typische waarden, Nauwkeurigheid & limieten.
Waarom OLT-ontvangers burst-mode zijn en ONU-lasers tussen tijdsloten uitschakelen — de protocolweergave: Hoe een PON werkt; klassevensters waaraan modules moeten voldoen: ODN-klassen & budget.
OLT's, ONU's en reach extenders naast andere toegangs- en transportapparatuur — klassen, bescherming, vermogen, vereisten voor locaties en beheer: Transport- & toegangsapparatuur.