Portlar ve uplink’ler

Bir anahtarın ön paneli, yalnızca bir delik kümesi değil, bir rol kümesidir: cihazlara bakan alt bağlantılar, ağın geri kalanına bakan üst bağlantılar, kardeş anahtarlara bakan yığınlama portları, operatöre bakan yönetim portları. Her rolün tipik bir hızı, ortamı, modülü ve arıza modu vardır. Bu sayfa; portları role göre sıralar, “access”, “trunk” ve “uplink” arasındaki kafa karıştırıcı örtüşmeyi açıklar, oversubscription’ı sayısallaştırır ve üst bağlantı modüllerini, üst bağlantılarda bağlantı toplulaştırmayı ve üst bağlantı optiklerinin nasıl seçildiğini ele alır.

Port rolleri

Veri merkezi leaf/spine anahtarlarında her ön port aynıdır (32 × QSFP-DD); “uplink” bir donanım sınıfı değil, bir yapılandırma rolüdür (Anahtar rolleri ve topolojiler).

Access, trunk, uplink — üç farklı kelime dağarcığı

Yönlendirme katmanı ayrıntısı: Yönlendirme temelleri.

Oversubscription

Oran = alt bağlantı hızlarının toplamı ÷ üst bağlantı hızlarının toplamı. Ofis trafiği için 3 : 1 tolere edilebilir, herhangi-herhangiye trafiğin hat hızında çalıştığı yerlerde 1 : 1 gerekir (GPU fabrikleri). Üst bağlantılar genellikle toplulaştırılır (LAG veya ECMP), bu yüzden optikleri tek büyük bir boru olarak değil, bağımsız bağlantılardan oluşan bir grup olarak arızalanır.

Üst bağlantı modülleri ve slotları

Kampüs anahtarları genellikle çıkarılabilir bir üst bağlantı modülü alır: 4 × SFP+, 2 × SFP28 + 2 × QSFP28, 4 × 25G, 2 × 40G/100G. Kontrol edilecek noktalar:

• modülün kendi desteklenen optikler listesi ve bazen kendi güç bütçesi vardır;
• modül üzerindeki portlar breakout’u veya 1G’yi desteklemeyebilir;
• bazı modüller sıcak değiştirilebilir, bazıları yeniden başlatma gerektirir;
• yığınlama, üst bağlantı portlarını veya özel bir slotu tüketebilir (Yığınlama ve MLAG).

Üst bağlantıları toplulaştırma

Tek bir 100G üst bağlantı ile 4 × 25G LAG karşılaştırması: kağıt üzerinde aynı kapasite, ama bir LAG’de tek bir akış bir üyenin hızıyla sınırlıdır, oysa 100G onu bütün olarak taşır (Breakout ve MPO kablolama).

Bir üst bağlantı stratejisi olarak breakout

4 × 25G’ye bölünmüş 100G’lik bir QSFP28 üst bağlantısı, bir spine portundan dört leaf’e ulaşır; 4 × 100G’ye bölünmüş bir 400G port, radiksi dörtle çarpar. Hangi portların buna izin verdiği, alt birimlerin nasıl adlandırıldığı ve modülün ne duyurması gerektiği: Port türleri ve kafesler, Port adlandırma ve LED’ler.

Üst bağlantı optiklerinin seçimi

Alt bağlantıya özgü noktalar

• Bakır erişim portlarında PoE: port başına 15,4 / 30 / 60 / 90 W (802.3af/at/bt); PoE bütçesi PSU’yu optiklerle paylaşır — tam yüklü bir PoE anahtarı derate edebilir.
• Multigig RJ45 (2,5/5/10GBASE-T), USXGMII PHY’leri kullanır (SGMII ve seri gigabit).
• 25G/100G’de sunucu alt bağlantıları: ≤ 3 m’de DAC, ötesinde AOC, optik nadiren (DAC ve AOC).
• SFP alt bağlantılarındaki bakır SFP’ler: 10/100 istemciler için SGMII modu gerekir.

Role göre tipik port arızaları

CodingBox’ta

Rol ne olursa olsun, her fiber port önce modülünün belleğini okur. Bir modülün hız kodlarını, güç sınıfını ve kimliğini kurulumdan önce tezgâhta doğrulamak — özellikle farklı satıcılar arasındaki üst bağlantılar için — sessizce düşük kalan bir portu önler (Check transceiver).

Portun arkasındaki fiber için modül seçimi — fiber türüne ve mesafeye göre eşleştirme tablosu, modül tarafından bütçe, konektör ve polisaj kuralları, yaygın uyuşmazlıklar: Bağlantıdaki alıcı-vericiler.