Optik göz önünde bulundurularak anahtar seçimi ve devreye alma

Optikler, bir anahtar projesinin gerçekle buluştuğu noktadır: kutu portlara, özelliklere ve fiyata göre seçilir, ardından “çalışması gereken” bir modül çalışmaz, uplink kafesi 40 km’lik optiği besleyemez, hava akışı rack için ters yöndedir ya da ilk yazılım yükseltmesi bağlantıların yarısını errdisable durumuna sokar. Bu sayfa iki kontrol listesinden oluşur: bir anahtar seçilirken optikler hakkında nelerin kontrol edileceği ve kutudan çıkarmadan DDM temel değerine kadar nasıl devreye alınacağı — ayrıca kullanıcılardan önce sınırda kalan bağlantıları yakalayan bir kabul testi.

Seçim kriterleri

Optik malzeme listesi

Devreye alma kontrol listesi

1. Kutudan çıkarma ve inceleme — seri numaraları, PSU’lar, fan tepsileri, hava akışı SKU’su, uplink modülleri; ön paneli fotoğraflayın.
2. Optiklerin envanterini çıkarın — tezgâhta her modülü okuyun (satıcı, PN, SN, tarih, uyumluluk, güç sınıfı, ürün yazılımı) ve planlanan portuna göre kaydedin (Check transceiver, Code database).
3. Konsoldan bağlanın — OOB portunda ve VRF’de yönetim IP’sini, kimlik bilgilerini, NTP’yi, syslog’u, SNMP/telemetri hedeflerini ayarlayın (Yönetim ve izleme).
4. Yazılım — portları yapılandırmadan önce hedef sürüme yükseltin; alıcı-verici maddeleri için sürüm notlarını okuyun (Uyumluluk matrisleri ve ürün yazılımı).
5. Politika satırları — filo ihtiyaç duyuyorsa service unsupported-transceiver / allow-unsupported-transceiver / transceiver phony-alarm-disable; errdisable recovery.
6. Port yapılandırması — hızlar, FEC, otomatik anlaşma (DAC için açık, optikler için kapalı), breakout haritaları, açıklamalar, LAG/MLAG üyeliği (Port yapılandırma tarifleri).
7. Modülleri takın — her konektörü temizleyin, mandalı açık tutarak takın, yerine oturma sesini dinleyin; kılavuzun belirttiği gibi çift sıralı kafeslerde DAC/AOC çekme şeritlerini yukarı doğru tutun.
8. Her portu doğrulayın — modül tanınıyor, doğru tür dizesi, bağlantı amaçlanan hızda up, FEC sayaçları sıfır (Anahtarda optiklerin doğrulanması).
9. DDM temel değerini alın — port başına Rx/Tx gücünü, bias’ı, sıcaklığı kaydedin (“bağlantı pasaportu”); Rx’i bütçeyle karşılaştırın (İzleme, Rx gücü ve bütçe).
10. Kabul testi — aşağıya bakın.
11. Belgeleyin — port haritası, seri numaralarıyla optik envanteri, kablo kimlikleri, fotoğraflar, yapılandırma yedeği; kablonun her iki ucunu etiketleyin.
12. Sahada yedek parça — ESD torbalarında saklanır, toz kapakları takılı.

Kabul testi

Sık yapılan devreye alma hataları

CodingBox’ta

Devreye alma listesinin 2. maddesi tezgâhtır: her modülü rack’e takılmadan önce okumak envanteri oluşturur, yanlış PMD’leri ve yanlış etiketlenmiş parçaları yakalar ve — platformun bunu gerektirdiği yerlerde — 8. maddenin ilk denemede geçmesi için kimlikleri kodlama anıdır (Check transceiver, EEPROM editor).

Fiber tesisatının kendisinin kabul testi — LSPM ile araya girme kaybı, OTDR izleri, geri dönüş kaybı, uç yüzey incelemesi ve sertifikasyon standartları: Test ve ölçüm.