Port türleri ve kafesler: ne nereye uyar

Bir ön panel; RJ45 jaklarını, SFP ailesi kafeslerini, QSFP ailesi kafeslerini ve bazen bir combo portu veya bir modül slotunu bir arada barındırır. Hangi alıcı-vericinin hangi kafese sığdığı büyük ölçüde bir aile içindeki mekanik geriye dönük uyumluluk meselesidir; sonrasında çalışıp çalışmayacağı ise kafesin arkasındaki SerDes’e ve NOS ilkesine bağlıdır. Bu sayfa; insanları şaşırtan adaptörler, combo portlar ve port grubu kurallarıyla birlikte uyum ve işlev matrisidir.

Kafes aileleri

Sığmak gereklidir ama yeterli değildir: gerisine platformun desteklenen optikler listesi karar verir (Uyumluluk matrisleri).

RJ45 portları ile bakır modüller

Yerleşik RJ45 portlarının kart üzerinde bir PHY’si vardır ve 10/100/1000’i (veya multi-gig portlarda 2,5/5/10G’yi) müzakere eder. Bir bakır SFP (1000BASE-T, 10GBASE-T) bu PHY’yi modülün içine koyar; optiklerden daha fazla güç çeker, DDM’den yoksun olabilir ve 10GBASE-T SFP+ modülleri genellikle kafesin 1,5 W sınıfını aşar (Bakır Ethernet ve DAC).

Combo portlar

Bir combo port, tek bir anahtar portunda bir RJ45 ve bir SFP kafesini eşleştirir: yalnızca biri etkindir. Kurallar değişir — bazı platformlar bir modül takılıyken SFP’yi tercih eder, bazıları media-type yapılandırması gerektirir. Belirti: combo porta takılan bir optik hiçbir şey yapmaz çünkü RJ45 tarafı etkindir.

Adaptörler

Bir adaptör, host’a içindeki modülün kimliğini sunar; host hem adaptörü (bir EEPROM’u varsa) hem de modülü kabul etmelidir.

Breakout portları

4 şeritli veya 8 şeritli bir kafes; optikler paralel olduğunda (SR4, DR4, PSM4, CR4 DAC) ve ASIC/PHY eşlemesi izin verdiğinde birkaç mantıksal port olarak yapılandırılabilir. Yaygın kısıtlamalar:

• yalnızca belirli portlar (genellikle ilk veya son N port, ya da bir port atlayarak) breakout yapabilir;
• breakout, komşu portu devre dışı bırakabilir;
• alt portlar bir FEC modunu devralır veya gerektirir; tüm alt birimler aynı hızda çalışır;
• CMIS modülleri breakout uygulamasını duyurmalıdır (CMIS).

Kablolama tarafı: Breakout ve MPO kablolama; yapılandırma sözdizimi: Port yapılandırma tarifleri.

Hız grupları ve karma hız kuralları

Platformun donanım kurulum kılavuzunu bir kez okuyun; bu, “modül sağlam, neden bağlanmıyor” diye saatler harcamanızı önler (Hız ve oran).

Üst bağlantı modülleri ve genişletme slotları

Kampüs anahtarları genellikle kendi PHY’si/retimer’ı ve kendi desteklenen optikler listesi olan çıkarılabilir bir üst bağlantı modülü (4 × SFP+, 2 × QSFP28…) alır; yığınlanabilir anahtarlar yalnızca yığınlama kabloları veya belirli DAC’leri kabul eden yığınlama portları taşır (Portlar ve üst bağlantılar).

Uyum ve işlev kontrol listesi

1. Kafes ailesi ve nesli → hangi modüllerin sığacağı ve SerDes’in hangi hızları yapabileceği.
2. Port grubu kuralları → komşuların hızı kısıtlayıp kısıtlamadığı.
3. O spesifik portun breakout kapasitesi.
4. Kafesin güç sınıfı ile modülün karşılaştırılması.
5. NOS ilkesi → desteklenen liste veya override (Her NOS bir modülü nasıl doğrular).
6. Modül kimliğinin yukarıdakilerin hepsiyle tutarlı olması (Check transceiver).

CodingBox’ta

Kimlik baytları size bir modülün ne olduğunu söyler; yukarıdaki kafes ve platform kuralları ise nereye gidebileceğini söyler. CodingBox öncekini okur — form faktörü, hız kodları, güç sınıfı, konektör — böylece uyum ve işlev kontrolü, modül kabine gitmeden önce tezgâhta yapılabilir (Check transceiver).

Aynı kafesler sunucu adaptörlerinde, ek kısıtlama olarak PCIe bant genişliğiyle birlikte: NIC portları, hızları ve PCIe; bir 1G kafesin elektriksel olarak ne taşıdığı ve bakır SFP’lerin bunu neden önemsediği: SGMII ve seri gigabit.

Bu kafesler için her NOS’taki arayüz adları, breakout alt birim gösterimi ve LED kodları: Port adlandırma ve LED’ler; yığınlama ve MLAG eş bağlantıları tarafından tüketilen portlar: Yığınlama ve MLAG.