GBIC
De Gigabit Interface Converter (GBIC) was de eerste breed toegepaste hot-pluggable optische module. Daarmee kwam het idee dat later de hele sector bepaalde: de switchpoort blijft vast en de optica is een verwisselbare module met een eigen identiteitsgeheugen.
Belangrijke feiten
| Lanes × snelheid | 1 × 1,25 Gb/s |
| Totaal | 1G |
| Connector | SC duplex (glasvezel); RJ45/koperen varianten bestonden |
| Voeding | 5 V |
| Toepassingen | 1000BASE-SX/LX/ZX, 1GFC, vroege SAN- en campuslinks |
| Status | Verouderd — vervangen door SFP |
Met ongeveer driemaal het volume van een SFP beperkte de GBIC de poortdichtheid en werd hij vervangen zodra de kleinere SFP beschikbaar kwam.
Specificaties
- SFF-8053 — GBIC (Gigabit Interface Converter): mechanisch, elektrisch en het identiteitsgeheugen van de module.
Beheerinterface
GBIC definieerde een Serial ID-geheugen dat via een tweedraadsinterface wordt uitgelezen — fabrikantnaam, artikelnummer, serienummer, transceivercodes en afstanden. Die indeling vormde de basis voor het SFP-identificatieblok en later voor SFF-8472. GBIC's dateren van vóór digitale diagnostiek, dus is er doorgaans geen DDM.
Compatibiliteitsopmerkingen
- Mechanisch en elektrisch niet uitwisselbaar met SFP.
- Fabrikantvergrendeling bestond al: veel platforms controleerden het ID-geheugen en weigerden onbekende modules — hetzelfde probleem erfden latere generaties (zie Fabrikantvergrendeling).
In CodingBox
CodingBox leest en codeert het GBIC-identiteitsgeheugen met een GBIC-compatibel programmeerboard aan de hand van het veldschema voor Serial ID. Ondersteunde vormfactoren lopen "van GBIC tot OSFP" — dit is het oudste uiteinde van dat bereik.