INF-8077i — XFP-beheer (+ X2, XENPAK)

Drie 10-gigabit-vormfactoren dateren van vóór SFP+. Slechts één daarvan — XFP — komt nog veel voor in het veld en gebruikt een beheerinterface die noch SFF-8472 noch SFF-8636 is. Het uitlezen van een XFP met de verkeerde kaart levert aannemelijk ogende onzin op; dit document is dus relevant voor iedereen die 10G-modules programmeert.

De documenten

X2 en XENPAK zijn grote, verouderde modules voor vroege 10GbE-switches met een parallelle XAUI-elektrische interface; XFP introduceerde de heldere seriële XFI-interface en een CDR in de module.

INF-8077i-geheugenindeling

XFP-beheer bevindt zich op tweedraadsadres A0h en is als volgt georganiseerd:

• Ondergeheugen (bytes 0–127) — altijd toegankelijk: besturings-/statusbits, de digitale diagnostiek (temperatuur, Tx-bias, Tx/Rx-vermogen, voedingsspanningen) en de bijbehorende alarm-/waarschuwingsdrempels, vlaggen en maskers.
• Bovengeheugentabellen (bytes 128–255) — geselecteerd via een tabelselectiebyte op adres 127:
  • Tabel 01h — Serial ID: identificatie, fabrikant, artikelnummer, serienummer, datums, transceivercodes, golflengte, CDR-/snelheidsmogelijkheden en de checksums.
  • Tabel 02h — door gebruiker beschrijfbare EEPROM.
  • Fabrikantspecifieke tabellen — waaronder DWDM-afstemregisters in afstembare XFP's.

De structuur lijkt op het latere gepagineerde model van SFF-8636 (een tabelselectie op byte 127), maar de veldposities zijn XFP-specifiek en de diagnostiek bevindt zich in ondergeheugen in plaats van in een afzonderlijk A2h-blok, zoals in SFF-8472.

Praktische verschillen

In CodingBox

Voor XFP past CodingBox de INF-8077i-indeling toe: identiteit uit Tabel 01h, drempels en DDM uit het ondergeheugen, waarbij checksums bij schrijven opnieuw worden berekend. Dit is een van de vijf MSA-specificatiefamilies die de toepassing decodeert. Zie ook XFP.

Elke byte en bit van het ondergeheugen en tabel 01h: INF-8077i-registerkaart.