Transceivery PON: OLT i ONU

Optyka PON różni się od transceiverów punkt-punkt: jeden moduł rozmawia z wieloma, oba kierunki używają różnych długości fal na jednym światłowodzie, a transmisja w górę przychodzi w burstach. To kształtuje zarówno sprzęt, jak i to, co widać w pamięci modułu.

Dwa końce, dwa bardzo różne moduły

Oba korzystają z dipleksera (BOSA), który rozdziela dwie długości fal na jednym światłowodzie; ONU GPON z wideo RF dodają trzeci (triplekser, 1550 nm).

Klasy budżetu optycznego

Budżet strat OLT–ONU definiuje klasę optyki:

Sam splitter kosztuje z grubsza 3 dB na każde podwojenie (1:32 ≈ 15–17 dB), więc klasa liczy się tak samo jak długość światłowodu.

DDM w PON

• Moc Rx OLT dotyczy pojedynczego bursta. Pojedyncza wartość „moc Rx” na SFP OLT to średnia albo ostatni burst; moc odbieraną dla każdej ONU raportuje system OLT, a nie moduł.
• Moc Rx ONU to zwykły odczyt ciągły i pierwsza rzecz do sprawdzenia u abonenta zgłaszającego problemy — porównaj z minimum danej klasy (około −27 dBm dla B+).
• Progi ustawia producent modułu, tak jak w każdym module SFF-8472; zobacz poziomy DDM.

Dane identyfikacyjne i provisioning — stick ONU

ONU jest rejestrowana na OLT po swoim numerze seryjnym (a w niektórych sieciach dodatkowo po haśle PLOAM albo LOID). „Sticki” SFP ONU noszą więc dwie tożsamości: identyfikację modułu SFF-8472 odczytywaną przez urządzenie hosta oraz numer seryjny/identyfikator producenta PON używany przez OLT. Operatorzy blokują OLT do zatwierdzonych producentów ONU, więc wymiana ONU często oznacza, że nowy stick musi zaprezentować numer seryjny i producenta już znane OLT — odpowiednik blokady producenta w świecie PON. Firmware sticka udostępnia te pola do konfiguracji; tożsamość MSA modułu koduje się tak samo jak w każdym SFP.

W CodingBox

CodingBox odczytuje i koduje dane identyfikacyjne MSA modułów PON (producent, numer katalogowy, długość fali, DDM) zgodnie z SFF-8472, dzięki czemu stick może zaprezentować tożsamość modułu, jakiej oczekuje port hosta. Ustawienia warstwy PON (numer seryjny/PLOAM) znajdują się we własnym firmware sticka i ustawia się je przez jego interfejs zarządzania.

Usterki terenowe — ONU nierejestrująca się, LOS, poziomy poza klasą, przegrzewające się sticki — są zebrane w problemach PON.

Oczekiwane poziomy OLT/ONU dla każdej klasy i dlaczego Rx z DDM OLT to średnia z burstów: Typowe wartości, Dokładność i ograniczenia.

Dlaczego odbiorniki OLT pracują w trybie burst-mode, a lasery ONU wyłączają się między szczelinami — widok protokołu: Jak działa PON; okna klas, jakie muszą spełniać moduły: Klasy ODN i budżet.

OLT, ONU i wzmacniacze zasięgu (reach extendery) na tle innego sprzętu dostępowego i transportowego — klasy, ochrona, zasilanie i wymagania co do lokalizacji, zarządzanie: Sprzęt transportowy i dostępowy.