Poorttypen en cages: wat past waar

Een frontpaneel bevat RJ45-aansluitingen, cages uit de SFP-familie, cages uit de QSFP-familie en soms een combopoort of moduleslot. Welke transceiver in welke cage past, is meestal een kwestie van mechanische achterwaartse compatibiliteit binnen een familie; of hij vervolgens werkt, hangt af van de SerDes achter de cage en het NOS-beleid. Deze pagina bevat de matrix voor pasvorm en werking, met adapters, combopoorten en poortgroepregels die vaak voor verwarring zorgen.

Cagefamilies

Passend zijn is noodzakelijk, maar niet voldoende: de lijst met ondersteunde optische modules van het platform bepaalt de rest (Compatibiliteitsmatrices).

RJ45-poorten tegenover kopermodules

Ingebouwde RJ45-poorten hebben een PHY op de printplaat en onderhandelen 10/100/1000 (of 2.5/5/10G op multigig-poorten). Een koperen SFP (1000BASE-T, 10GBASE-T) plaatst die PHY in de module; hij verbruikt meer vermogen dan optische modules, heeft mogelijk geen DDM en 10GBASE-T SFP+-modules overschrijden vaak de cageklasse van 1,5 W (Koperen Ethernet en DAC).

Combopoorten

Een combopoort koppelt één RJ45- en één SFP-cage aan één switchpoort: slechts één is actief. De regels verschillen: sommige platforms geven de voorkeur aan de SFP wanneer een module aanwezig is, andere vereisen configuratie met media-type. Symptoom: een optische module in een combopoort doet niets omdat de RJ45-zijde actief is.

Adapters

Een adapter presenteert de identiteit van de interne module aan de host; de host moet zowel de adapter (als deze een EEPROM heeft) als de module accepteren.

Breakoutpoorten

Een cage met 4 of 8 lanes kan als meerdere logische poorten worden geconfigureerd wanneer de optische modules parallel zijn (SR4, DR4, PSM4, CR4 DAC) en de ASIC/PHY-toewijzing dit toelaat. Gebruikelijke beperkingen:

• alleen bepaalde poorten (vaak de eerste of laatste N, of elke tweede poort) kunnen een breakout gebruiken;
• een breakout kan de aangrenzende poort uitschakelen;
• deelpoorten erven een FEC-modus of vereisen deze; alle deelpoorten werken op dezelfde snelheid;
• CMIS-modules moeten de breakouttoepassing adverteren (CMIS).

Bekabeling: Breakout & MPO-bekabeling; configuratiesyntaxis: Recepten voor poortconfiguratie.

Snelheidsgroepen en regels voor gemengde snelheden

Lees de hardware-installatiegids van het platform eenmaal; dat bespaart uren zoeken naar waarom een module in orde is maar geen link tot stand brengt (Snelheid en bitrate).

Uplinkmodules en uitbreidingssleuven

Campusswitches gebruiken vaak een uitneembare uplinkmodule (4 × SFP+, 2 × QSFP28…) met een eigen PHY/retimer en een eigen lijst met ondersteunde optische modules; stapelbare switches hebben stackingpoorten die alleen stackingkabels of specifieke DAC's accepteren (Poorten en uplinks).

Controlelijst voor pasvorm en werking

1. Cagefamilie en generatie → welke modules passen en welke snelheden de SerDes aankan.
2. Poortgroepregels → of naburige poorten de snelheid beperken.
3. Breakoutmogelijkheid van die specifieke poort.
4. Vermogensklasse van de cage tegenover die van de module.
5. NOS-beleid → lijst met ondersteunde modules of uitzondering (Hoe elk NOS een module valideert).
6. Module-identiteit die overeenkomt met al het bovenstaande (Check transceiver).

In CodingBox

De identiteitsbytes vertellen wat een module is; de hierboven beschreven cage- en platformregels vertellen waar deze kan worden gebruikt. CodingBox leest het eerste: vormfactor, bitratecodes, vermogensklasse en connector. Daardoor kan de controle op pasvorm en werking op de werkbank plaatsvinden voordat de module naar het rack gaat (Check transceiver).

Dezelfde cages op serveradapters, met PCIe-bandbreedte als extra beperking: NIC-poorten, snelheden en PCIe; wat een 1G-cage elektrisch transporteert en waarom koperen SFP's daarvan afhankelijk zijn: SGMII en seriële gigabit.

Interfacenamen voor deze cages in elk NOS, notatie voor breakout-deelpoorten en ledcodes: Poortnamen en leds; poorten die stacking en MLAG-peerlinks gebruiken: Stacking en MLAG.