Glasvezeltypen: G.65x singlemode, multimodeklassen, speciale glasvezels · Fysica van de glasvezellink · Glasvezellinks · Documentatie · CodingBox
CodingBox Documentatie

Glasvezeltypen: G.65x singlemode, multimodeklassen, speciale glasvezels

Singlemodeglasvezel is een familie, geen enkel product: de aanbevelingen ITU-T G.652 tot G.657 beschrijven glasvezels die verschillen in dispersie, afsnijding, buigtolerantie, verlies en effectief oppervlak, en een installatie kan drie daarvan aan elkaar gelast bevatten. Multimode heeft een eigen reeks klassen. Daarnaast zijn er speciale glasvezels — dispersiecompenserend, erbiumgedoteerd, polarisatiebehoudend en hollow-core — die in systemen voorkomen, niet in kabelgoten. Deze pagina is de catalogus: wat elk type is, de belangrijkste parameters, de toepassing, wat er gebeurt wanneer typen bij een las samenkomen en hoe u vaststelt welke glasvezel al in de grond ligt.

Singlemodeglasvezel per ITU-T-aanbeveling

TypeNaamMFD bij 1310 / 1550 nmNuldispersie λ₀D bij 1550 nmDemping 1310 / 1550Buigradius (min.)Toepassing
G.652.A/Bstandaard SMF (verouderd)8,6–9,5 / ~10,4 µm1300–1324 nm≈ 17 ps/(nm·km)≤ 0,5 / ≤ 0,4 (B: 0,35 / 0,22); waterpiek bij 138330 mminstallatie van vóór 2000; E-band vermijden
G.652.C/DSMF met lage waterpiek — de standaard8,6–9,2 / ~10,4 µm1300–1324 nm≈ 17≤ 0,4 / ≤ 0,3 (typ. 0,33 / 0,19); 1383 ≤ 0,430 mmvan toegang tot 400ZR; de hele CWDM-band is bruikbaar
G.653dispersieverschoven (DSF)~8 µm≈ 1550 nm≈ 00,35 / 0,2230 mmsingle-channel 1550 long-haul in de jaren 1990; ongeschikt voor DWDM (viergolfmenging)
G.654.A–Eafsnijding verschoven, lage demping, kern van zuivere silica~10,5–12,5 µm≈ 1300≈ 17–22— / 0,15–0,1930 mmonderzees (A–D); G.654.E voor terrestrische 400G+-long-haul (groot effectief oppervlak, lage niet-lineariteit)
G.655niet-nul-dispersieverschoven (NZ-DSF: LEAF, TrueWave)~8,4–9,6 µmbuiten de C-band+2 … +10 (of negatief)0,35 / 0,2230 mm10G-DWDM-long-haul van de jaren 2000; kleine D onderdrukt FWM en beperkt dispersie
G.656breedband-NZ-DSF~8 µm< 1460+2 … +14 over 1460–16250,35 / 0,2230 mmS+C+L-band DWDM
G.657.A1 / A2buigongevoelig, compatibel met G.652.D8,6–9,2 µmals G.652.D≈ 17als G.652.D10 / 7,5 mmFTTH-drops, binnen, dichte panelen; lassen op G.652 met ≤ 0,05 dB
G.657.B2 / B3buigongevoelig, niet noodzakelijk compatibel met G.6526,3–9,5 µm——als G.652.D7,5 / 5 mmin gebouwen, aansluitdozen; MFD-mismatch met G.652 mogelijk (0,1–0,3 dB)

Definities van de kernparameters: Hoe licht zich voortplant, Dispersie en bandbreedte.

Multimodeglasvezelklassen

Klasse (ISO/IEC 11801)IEC 60793-2-10TIAKernEMB 850 nmOFL-bandbreedte 850 / 1300Demping 850 / 1300
OM1A1b492AAAA62,5 µm— (200 MHz·km OFL)200 / 5003,5 / 1,5
OM2A1a.1492AAAB50 µm— (500 OFL)500 / 5003,5 / 1,5
OM3A1a.2492AAAC50 µm2 0001 500 / 5003,0 / 1,5
OM4A1a.3492AAAD50 µm4 7003 500 / 5003,0 / 1,5
OM5A1a.4492AAAE50 µm4 700 (850), 2 470 (953)3 500 / 5003,0 / 1,5

OM3/OM4/OM5 zijn ‘laser-geoptimaliseerd’: hun indexprofiel wordt met differentiële modevertraging (DMD) gemeten om bandbreedte met VCSELs te garanderen. OM1/OM2 zijn voor LEDs gespecificeerd (overfilled launch, OFL). Bereiken: Bereiktabellen.

Speciale glasvezels

GlasvezelWat bijzonder isWaar u deze tegenkomt
Dispersiecompenserend (DCF)D ≈ −80 … −150 ps/(nm·km), kleine kern, hoger verlies (0,5 dB/km)DCM-spoelen op versterkerlocaties voor 10G DWDM (Dispersie)
Erbiumgedoteerd (EDF)Er³⁺-ionen in de kern; versterking van 1530–1565 nm bij pompen op 980/1480 nmin EDFAs (Versterking)
Polarisatiebehoudend (PM)spanningsstaven (PANDA, bow-tie) houden de polarisatieassen in standinterne delen van coherente transceivers, sensoren, pompcombiners
FotosensitiefGe/B-doping voor met UV geschreven Bragg-roostersFBG-filters, DCMs, sensoren
Groot effectief oppervlakA_eff 110–150 µm² tegenover 80G.654.E voor long-haul: lagere niet-lineariteit (Niet-lineaire effecten)
Hollow-core (HCF)licht in lucht: ~30 % lagere latentie (≈ 3,3 tegenover 4,9 µs/km), zeer lage niet-lineariteit, demping nu < 0,2 dB/kmhandelslinks, opkomende long-haul; speciaal lassen
Multicore (MCF)2–7 kernen in één mantel van 125 µm (space-division multiplexing)nieuwe onderzeese systemen; vereist fan-in/fan-out-apparaten
Few-mode2–6 geleide modi als afzonderlijke kanalenonderzoek; mode-division multiplexing
Kunststof optische vezel (POF)1 mm PMMA-kern, zichtbaar licht van 650 nm, 100+ dB/kmthuisnetwerken, automotive (MOST), korte industriële links
Hard-clad silica (HCS) 200 µmgrote kern, robuustindustrie, medisch, sensoren
Stralingsgehard, hoge temperatuurkern van zuivere silica, speciale coatingskernenergie, boorgaten, lucht- en ruimtevaart

Wanneer typen samenkomen: lassen en connectoren tussen glasvezels

VerbindingExtra verliesOpmerkingen
G.652.D ↔ G.652.D0referentie
G.652.D ↔ G.657.A1/A2≤ 0,05 dBontworpen als compatibel
G.652.D ↔ G.657.B30,1–0,3 dBMFD-mismatch; gebruik het programma van de lasmachine voor verschillende glasvezels
G.652 ↔ G.6550,1–0,3 dBMFD 9,2 tegenover 8,4–9,6 µm; OTDR toont in één richting een ‘gainer’
G.652 ↔ G.6530,2–0,5 dBplus het DWDM-probleem van DSF verderop
G.652 ↔ G.654.E0,1–0,3 dBgrotere MFD; soms wordt een overbruggingsvezel gebruikt
OM3 ↔ OM4≈ 0zelfde geometrie; de linkbandbreedte is die van de zwakkere klasse
OM1 (62,5) ↔ OM2–OM5 (50)2–4 dB in de richting 62,5→50volledig vermijden
SMF ↔ MMFmodale ruis / > 10 dBnooit in een permanente link (Fysieke mismatches)

Lastechniek voor verschillende glasvezels: Lassen en afwerken.

Een glasvezeltype kiezen

ToepassingAanbevolenWaarom
Datacenter binnen één gebouw ≤ 100–150 mOM4 (OM5 als SWDM gepland is) of OS2 als voorbereiding op de toekomstVCSEL-optiek is goedkoop; SMF neemt de bereiklimiet weg
Campus, metro, toegang, PONG.652.D (OS2)universeel, goedkoopst, elke optiek werkt
Binnenhuisdrops, aansluitdozen, dichte panelenG.657.A2buigtolerantie zonder compatibiliteitsproblemen
Nieuwe long-haul / 400G+ DWDMG.654.Emarge voor demping en niet-lineariteit
Bestaande DWDM op verouderde G.655behouden, maar de dispersiekaart voor 100G+ controlerencoherente DSP verwerkt resterende dispersie
Verouderde G.653-installatiealleen single-channel of coherentFWM verstoort DWDM bij 1550
Ultralage latentiehollow-core waar betaalbaar1,5 µs/km bespaard

Geïnstalleerde glasvezel identificeren

AanwijzingHoe
Opdruk op de kabelmantelfabrikant, type (‘G.652.D’, ‘SM 9/125’, ‘OM3 50/125’), jaar, metermarkeringen
Mantelkleur (binnen)geel SMF; oranje OM1/OM2; aqua OM3/OM4; limoengroen OM5 (Labels en kleurcodes)
Documentatieas-builttekeningen, lasschema's, testrapporten (Onderhoud en herstel)
OTDRde terugverstrooiingscoëfficiënt verschilt per type; ‘gainers’ markeren overgangen; demping bij 1383 nm wijst op glasvezel van vóór LWP
Dispersie- / PMD-testeen chromatische-dispersieanalysator onderscheidt G.652 van G.653/G.655; PMD-test voor oude installaties
Tijdperk van installatievóór 1995: verwacht waterpiek, hogere PMD, mogelijk G.653 op long-haulroutes

In CodingBox

Modules worden via de conformiteitscodes en lengtevelden voor glasvezeltypen gespecificeerd: een module voor ‘10 km SMF’ veronderstelt de dispersie en demping van de G.652-klasse, een SR4-module de OM3/OM4-meters. CodingBox toont deze velden zodat de module past bij de glasvezel die werkelijk in de grond ligt (Check transceiver, Geheugenkaart).

Hoe deze glasvezels worden geproduceerd en waarom ze deze toleranties hebben — preforms, trekken, coating, proeftest: Hoe glasvezel wordt gemaakt; de documenten achter elke aanduiding, van ITU-T G.65x tot IEC-categorieën en nationale normen: Overzicht van normen.


Vindt u een onjuistheid of fout in dit materiaal? Selecteer het betreffende fragment en druk op Ctrl+Enter om .