INF-8077i — XFP yönetimi (+ X2, XENPAK)

SFP+’tan önce üç adet 10 gigabitlik form faktörü vardı. Bunlardan yalnızca biri — XFP — sahada hâlâ yaygın olarak kullanılıyor ve ne SFF-8472 ne de SFF-8636 olan bir yönetim arayüzü kullanıyor. Bir XFP’yi yanlış haritayla okumak gerçekçi görünen çöp veriler üretir; bu yüzden bu belge 10G modülleri kodlayan herkes için önemlidir.

Belgeler

X2 ve XENPAK, paralel bir XAUI elektriksel arayüzüne sahip erken dönem 10GbE anahtarları için büyük, eski nesil modüllerdir; XFP ise sade seri XFI arayüzünü ve modül içi bir CDR’yi tanıttı.

INF-8077i bellek haritası

XFP yönetimi, iki telli A0h adresinde bulunur ve şöyle düzenlenir:

• Alt bellek (bayt 0–127) — her zaman erişilebilir: kontrol/durum bitleri, dijital tanılama (sıcaklık, Tx bias, Tx/Rx gücü, besleme gerilimleri) ve bunların alarm/uyarı eşikleri, bayrakları ve maskeleri.
• Üst bellek tabloları (bayt 128–255) — adres 127’deki tablo seçim baytı ile seçilir:
  • Tablo 01h — serial ID: tanımlayıcı, satıcı, parça numarası, seri, tarihler, alıcı-verici kodları, dalga boyu, CDR/hız kapasiteleri ve sağlama toplamları.
  • Tablo 02h — kullanıcı tarafından yazılabilir EEPROM.
  • Satıcıya özgü tablolar — ayarlanabilir XFP’lerde DWDM ayar yazmaçları dahil.

Bu yapı, SFF-8636’nın daha sonraki sayfalı modeline benzer (bayt 127’de bir tablo seçimi), ancak alan konumları XFP’ye özgüdür ve tanılama, SFF-8472’deki gibi ayrı bir A2h bloğu yerine alt bellekte yer alır.

Pratik farklar

CodingBox’ta

CodingBox, XFP için INF-8077i haritasını uygular: Tablo 01h’den kimlik bilgileri, alt bellekten eşikler ve DDM, yazma sırasında yeniden hesaplanan sağlama toplamlarıyla birlikte. Bu, uygulamanın çözümlediği beş MSA spesifikasyon ailesinden biridir. Ayrıca bkz. XFP.

Alt belleğin ve tablo 01h’nin her bayt ve bitini: INF-8077i yazmaç haritası.