INF-8077i — zarządzanie XFP (+ X2, XENPAK)

Trzy 10-gigabitowe formaty obudowy powstały przed SFP+. Tylko jeden z nich — XFP — pozostaje powszechny w praktyce i korzysta z interfejsu zarządzania, który nie jest ani SFF-8472, ani SFF-8636. Odczyt XFP według niewłaściwej mapy daje wiarygodnie wyglądające śmieci, dlatego ten dokument ma znaczenie dla każdego, kto koduje moduły 10G.

Dokumenty

X2 i XENPAK to duże moduły starszej generacji dla wczesnych przełączników 10GbE, z równoległym interfejsem elektrycznym XAUI; XFP wprowadził czysty, szeregowy interfejs XFI oraz wbudowany w moduł CDR.

Mapa pamięci INF-8077i

Zarządzanie XFP znajduje się pod dwuprzewodowym adresem A0h i jest zorganizowane następująco:

• Pamięć dolna (bajty 0–127) — zawsze dostępna: bity sterowania/statusu, diagnostyka cyfrowa (temperatura, prąd polaryzacji Tx, moc Tx/Rx, napięcia zasilania) oraz ich progi alarmowe/ostrzegawcze, flagi i maski.
• Tabele pamięci górnej (bajty 128–255) — wybierane bajtem wyboru tabeli pod adresem 127:
  • Tabela 01h — Serial ID: identyfikator, producent, numer części, numer seryjny, daty, kody transceivera, długość fali, możliwości CDR/szybkości oraz sumy kontrolne.
  • Tabela 02h — EEPROM zapisywalny przez użytkownika.
  • Tabele specyficzne dla producenta — w tym rejestry strojenia DWDM w przestrajalnych XFP.

Struktura przypomina późniejszy model stronicowany SFF-8636 (bajt wyboru tabeli pod adresem 127), ale pozycje pól są specyficzne dla XFP, a diagnostyka znajduje się w pamięci dolnej, a nie w osobnym bloku A2h jak w SFF-8472.

Praktyczne różnice

W CodingBox

CodingBox stosuje mapę INF-8077i dla XFP: dane identyfikacyjne z tabeli 01h, progi i DDM z pamięci dolnej, z sumami kontrolnymi przeliczanymi przy zapisie. To jedna z pięciu rodzin specyfikacji MSA, które dekoduje aplikacja. Zobacz też XFP.

Każdy bajt i bit pamięci dolnej oraz tabeli 01h: mapa rejestrów INF-8077i.