FEC, autonegocjacja i trening łącza
Od 25G wzwyż łącze Ethernet to nie tylko „światło wchodzi, światło wychodzi”: oba końce muszą uzgodnić korekcję błędów w przód, a na niektórych mediach także autonegocjację i trenowanie łącza. Niedopasowanie daje najczęstszą współczesną usterkę — łącze z dobrymi poziomami optycznymi, które nigdy nie wstaje.
Korekcja błędów w przód
FEC dokłada nadmiarowość, dzięki czemu odbiornik może korygować błędy bitowe. Wyższe szybkości linii na niej polegają, bo surowa stopa błędów bitowych samej optyki przestaje wystarczać.
| FEC | Nazwa | Stosowany przy | Uwagi |
|---|---|---|---|
| brak | — | optyka 1G, 10G | surowy BER musi spełniać 10⁻¹² |
| BASE-R / FC-FEC | Fire-code, klauzula 74 | 10G KR, niektóre krótkie łącza 25G | niskie opóźnienie, słaba korekcja |
| RS-FEC (528,514) | Reed-Solomon, klauzula 91/108 | 25G SR/LR, 100G SR4/CWDM4/PSM4 | rodzina 100G „KR4/KP4” |
| RS-FEC (544,514) | Reed-Solomon, klauzula 134 | wszystkie PAM4 50G-na-linię i 100G-na-linię | obowiązkowy; mocniejszy, więcej opóźnienia |
Zasady praktyczne:
- PAM4 = zawsze FEC. Linie 50G/100G (SFP56, QSFP56, QSFP-DD, OSFP) nie działają bez RS(544,514).
- 25G/100G NRZ = zwykle FEC. SR i większość PMD SMF wymagają RS-FEC; kilka krótkich zasięgów dopuszcza „brak FEC” albo BASE-R za obopólną zgodą.
- 10G i poniżej = brak FEC w optyce.
Host musi być skonfigurowany na FEC, jakiego wymaga PMD; moduł zgłasza swoje możliwości w pamięci, ale to konfiguracja przełącznika je stosuje.
Autonegocjacja
Autonegocjacja IEEE klauzuli 73 wymienia możliwości szybkości, FEC i pauzy na miedzianych backplane'ach i kablach direct-attach (np. 25GBASE-CR). Na łączach optycznych zwykle nie ma autonegocjacji — oba końce konfiguruje się statycznie, i właśnie dlatego niedopasowania FEC zdarzają się na optyce tak często.
Trenowanie łącza
Na miedzianych łączach DAC i backplane trenowanie łącza (klauzula 72/93/136) pozwala każdemu odbiornikowi dostroić korekcję dalekiego nadajnika, zanim popłyną dane. Łącza optyczne je pomijają; optyka PAM4 polega zamiast tego na własnym DSP modułu oraz na korekcji po stronie hosta, wybieranej przez zgłoszoną aplikację modułu (CMIS).
Objawy i rozwiązania
| Objaw | Prawdopodobna przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Poziomy optyczne w porządku, łącze down | niedopasowanie FEC między końcami | ustaw oba porty na FEC wymagany przez PMD |
| Łącze up, ale wysoka liczba bloków skorygowanych przez FEC | optyka na granicy albo zabrudzone złącze | poziomy → czyszczenie → wymiana (migotanie łącza) |
| Łącze up, błędy niekorygowalne, resety | FEC na granicy — moc Rx albo dyspersja | sprawdź budżet zasięgu; zły PMD dla tej odległości |
| DAC nigdy się nie łączy, optyka na tym samym porcie tak | AN/trenowanie wyłączone albo nieobsługiwany kabel | włącz AN klauzuli 73 albo użyj zakwalifikowanego kabla |
W CodingBox
Blok danych identyfikacyjnych, który CodingBox pokazuje na ekranie Check transceiver, zawiera kody PMD/zgodności, z których wynika wymagany FEC; w modułach CMIS zgłoszone aplikacje wymieniają interfejs hosta (a więc i FEC) oczekiwany w każdym trybie. Przy przekodowywaniu modułu zachowaj zgodność tych kodów z rzeczywistym PMD, żeby host stosował właściwy FEC.
FEC jako diagnostyka: limity BER przed FEC dla każdego kodu, wielkości VDM i liczniki hosta oraz sposób odczytu ich razem z mocą Rx: Metryki VDM i FEC.
Dlaczego PAM4 potrzebuje jednocześnie FEC i DSP oraz co się zmienia w modułach liniowych (LPO): Modulacja i DSP.
Polecenia FEC i autonegocjacji dla każdego NOS zestawione obok siebie: Przepisy konfiguracji portów.