Optyczne interfejsy Ethernet
Optyczne interfejsy Ethernet mają nazwy zbudowane według wzorca w rodzaju 10GBASE-SR. Odczytanie przyrostka mówi, dla jakiego medium, zasięgu i długości fali zbudowano dany transceiver.
Odczytywanie przyrostka
- S — krótki zasięg na światłowodzie wielomodowym, 850 nm.
- L — długi zasięg na światłowodzie jednomodowym, 1310 nm.
- E / Z — rozszerzony/bardzo długi zasięg na jednomodowym, około 1550 nm.
- R — kodowanie liniowe 64b/66b (10G i wyżej).
- Końcowa liczba to liczba linii —
SR4iLR4używają czterech linii.
Typowe przykłady
| Interfejs | Światłowód | Długość fali |
|---|---|---|
| 1000BASE-SX | MMF | 850 nm |
| 1000BASE-LX | SMF | 1310 nm |
| 10GBASE-SR | MMF | 850 nm |
| 10GBASE-LR | SMF | 1310 nm |
| 100GBASE-SR4 | MMF (8 światłowodów) | 850 nm ×4 |
| 100GBASE-LR4 | SMF | 1295–1310 nm (CWDM ×4) |
W CodingBox
Moduł zgłasza obsługiwany interfejs i długość fali w pamięci; CodingBox dekoduje te pola na ekranie Check transceiver, dzięki czemu możesz potwierdzić, że transceiver pasuje do łącza, zanim go wdrożysz.
Wiele z tych interfejsów (CWDM4, PSM4, FR/LR, ZR) zaczynało jako branżowe MSA, a nie klauzule IEEE — kto co zdefiniował i które pary współpracują ze sobą: MSA interfejsów optycznych.