Dobór i uruchamianie przełącznika z myślą o optyce

Optyka to miejsce, w którym projekt przełącznika spotyka się z rzeczywistością: urządzenie dobiera się pod porty, funkcje i cenę, a potem okazuje się, że moduł, który „powinien działać”, nie działa, klatka uplinku nie jest w stanie zasilić optyki 40 km, przepływ powietrza jest odwrotny względem szafy albo pierwsza aktualizacja oprogramowania wprowadza połowę łączy w errdisable. Ta strona to dwie listy kontrolne — co sprawdzić w optyce przy wyborze przełącznika i jak go uruchomić, od rozpakowania do wartości bazowej DDM — a także test odbiorczy, który wyłapuje łącza na granicy normy, zanim zrobią to użytkownicy.

Kryteria wyboru

Zestawienie materiałowe optyki

Lista kontrolna uruchomienia

1. Rozpakuj i obejrzyj — numery seryjne, zasilacze, tace wentylatorów, wariant przepływu powietrza (SKU), moduły uplink; sfotografuj panel czołowy.
2. Zinwentaryzuj optykę — odczytaj każdy moduł na stanowisku (producent, PN, SN, data, zgodność, klasa mocy, firmware) i zapisz go przy zaplanowanym porcie (Check transceiver, Code database).
3. Podłącz konsolę — ustaw adres IP zarządzania na porcie OOB i VRF, dane uwierzytelniające, NTP, syslog, cele SNMP/telemetrii (Zarządzanie i monitorowanie).
4. Oprogramowanie — zaktualizuj do docelowego wydania przed konfiguracją portów; przeczytaj informacje o wydaniu pod kątem pozycji dotyczących transceiverów (Macierze kompatybilności i firmware).
5. Linie polityki — service unsupported-transceiver / allow-unsupported-transceiver / transceiver phony-alarm-disable, jeśli flota tego wymaga; przywracanie po errdisable.
6. Konfiguracja portów — prędkości, FEC, autonegocjacja (włączona dla DAC, wyłączona dla optyki), mapy breakout, opisy, przynależność do LAG/MLAG (Przepisy konfiguracji portów).
7. Włóż moduły — wyczyść każde złącze, wkładaj przy otwartej dźwigni, nasłuchuj zatrzasku; języczki wyciągowe DAC/AOC ciągnij ku górze w klatkach dwurzędowych, zgodnie z instrukcją.
8. Zweryfikuj każdy port — moduł rozpoznany, poprawny ciąg typu, łącze aktywne z zamierzoną prędkością, liczniki FEC zerowe (Weryfikacja optyki na przełącznikach).
9. Ustal wartość bazową DDM — zapisz moc Rx/Tx, prąd polaryzacji, temperaturę na port („paszport łącza”); porównaj Rx z budżetem (Monitorowanie, Moc Rx i budżet).
10. Test odbiorczy — patrz niżej.
11. Udokumentuj — mapa portów, inwentaryzacja optyki z numerami seryjnymi, identyfikatory kabli, zdjęcia, kopia zapasowa konfiguracji; oznacz oba końce każdego kabla.
12. Części zapasowe na miejscu — przechowywane w woreczkach ESD, z założonymi kapturkami przeciwpyłowymi.

Test odbiorczy

Częste błędy przy uruchomieniu

W CodingBox

Krok 2 listy uruchomieniowej to stanowisko: odczytanie każdego modułu przed zamontowaniem w szafie daje inwentaryzację, wyłapuje złe PMD i błędnie opisane egzemplarze, a tam, gdzie wymaga tego platforma, jest momentem na zakodowanie danych identyfikacyjnych, dzięki czemu krok 8 przechodzi za pierwszym razem (Check transceiver, EEPROM editor).

Testy odbiorcze samej infrastruktury światłowodowej — tłumienność wtrąceniowa mierzona LSPM, reflektogramy OTDR, tłumienność odbiciowa, inspekcja czoła złącza i normy certyfikacyjne: Testowanie i pomiary.