İç ve dış kalibrasyon
Bir fotodiyot dBm çıkışı vermez, bir termistör de °C çıkışı vermez. Ham sensör okumasının bir yerde mühendislik değerine dönüştürülmesi gerekir — ve SFF-8472 bunun modülün sağladığı sabitler kullanılarak ya modülün içinde ya da hostta gerçekleşmesine izin verir. Bunun yanlış yapılması, mükemmel çalışan bir modül için bir anahtarın saçma DDM değerleri göstermesinin genel nedenidir.
İki kalibrasyon modu
| Mod | Kim tarafından bildirilir | Kim dönüştürür | İzleme baytları neyi içerir |
|---|---|---|---|
| Dahili | A0h baytı 92, bit 5 | modülün mikrodenetleyicisi | standart birimlerde nihai değerler (1/256 °C, 100 µV, 2 µA, 0,1 µW) |
| Harici | A0h baytı 92, bit 4 | host | ham A/D sayaç değerleri; host, A2h 56–95’teki sabitleri uygular |
Neredeyse her modern modül dahili olarak kalibre edilmiştir. Harici kalibrasyonlu modüller daha eski veya maliyet optimizasyonlu tasarımlardır; dönüşümü atlayan hostlarda değerleri anlamsız okunur.
Harici kalibrasyon sabitleri — A2h bayt 56–95
| Baytlar | Sabit | Biçim | Uygulandığı yer |
|---|---|---|---|
| 56–75 | Rx_PWR(4) … Rx_PWR(0) | beş adet IEEE-754 tek duyarlıklı kayan nokta sayısı | Rx gücü (4. dereceden polinom) |
| 76–77 | Tx_I eğimi | işaretsiz sabit noktalı 8.8 | Tx bias |
| 78–79 | Tx_I ofseti | işaretli 16 bit | Tx bias |
| 80–81 | Tx_PWR eğimi | işaretsiz 8.8 | Tx gücü |
| 82–83 | Tx_PWR ofseti | işaretli 16 bit | Tx gücü |
| 84–85 | T eğimi | işaretsiz 8.8 | sıcaklık |
| 86–87 | T ofseti | işaretli 16 bit | sıcaklık |
| 88–89 | V eğimi | işaretsiz 8.8 | Vcc |
| 90–91 | V ofseti | işaretli 16 bit | Vcc |
| 92–94 | ayrılmış | — | — |
| 95 | CC_DMI | bayt 0–94’ün sağlama toplamı | — |
Dönüşüm formülleri
Rx_PWR (µW) = Rx4·raw⁴ + Rx3·raw³ + Rx2·raw² + Rx1·raw + Rx0
Tx_I (µA) = Tx_I_slope · raw + Tx_I_offset
Tx_PWR (0.1 µW) = Tx_PWR_slope · raw + Tx_PWR_offset
T (1/256 °C)= T_slope · raw + T_offset
V (100 µV) = V_slope · raw + V_offset
Dahili kalibrasyonlu bir modülde sabitler yok sayılır; birçok satıcı yine de bunları birim (identity) değerleriyle doldurur (eğim 1,0, ofset 0, Rx polinomu 0,0,0,1,0), böylece bunları yine de uygulayan bir host doğru sonucu alır.
Ortalamaya karşı OMA
A0h baytı 92, bit 3, Rx gücünün nasıl ifade edildiğini belirtir: ortalama güç (1) veya OMA — optik modülasyon genliği (0). Neredeyse tüm modüller ortalama güç bildirir; OMA, standardın hassasiyeti bu şekilde belirttiği bazı çok modlu Ethernet optiklerinde görülür. Bir OMA rakamını ortalama güç hassasiyet spesifikasyonuyla karşılaştırmak ~3 dB’ye varan yanıltıcı sonuçlar verir.
Bir kalibrasyon sorununun belirtileri
| Ne görürsünüz | Olası neden |
|---|---|
| 0 °C veya −128 °C sıcaklık, 0,00 V Vcc | host, harici kalibrasyonlu bir modülden ham sayaç değerlerini dönüştürmeden okur |
| İmkânsız derecede yüksek Rx gücü (+10 dBm) veya her zaman −40 dBm | yanlış kalibrasyon modu varsayılmış ya da sıfırlanmış sabitler |
| Aynı modülde iki anahtar modeli arasında değerler çok farklı | bir host baytı 92’ye uyar, diğeri dahili olduğunu varsayar |
| Bir partideki her modülde Tx gücü aynı | kalibrasyon değil — sabit bir Tx (DDM seviyeleri) |
CodingBox’ta
CodingBox, baytı 92’yi okur, modül bunları bildirdiğinde harici kalibrasyon sabitlerini uygular ve hem ham hem de dönüştürülmüş değerleri gösterir; böylece bir anahtarın yanlış gösterdiği bir modül tezgâhta değerlendirilebilir. 56–95 sabitler bloğu, CC_DMI otomatik olarak yeniden hesaplanarak EEPROM editor içinde düzenlenebilir — kalibrasyon alanı üzerine yazılmış modülleri onarmak için kullanışlıdır.
Sabitlerin fabrika test istasyonunda nasıl üretildiği ve ürün yazılımının bunları nerede sakladığı: Üretim ve test, Denetleyici ve ürün yazılımı.