Form faktörleri: genel bakış ve karşılaştırma

Bir optik alıcı-vericinin form faktörü; boyutunu, konektörünü, elektriksel arayüzünü, şerit sayısını ve — CodingBox için kritik olan — her alanın modül belleğinde nerede yer aldığını belirleyen yönetim spesifikasyonunu belirler. CodingBox aşağıdaki 16 form faktörünü destekler; her birinin kendi başvuru sayfası vardır.

Tek şeritli aile (SFP soyu)

Dört şeritli aile (QSFP soyu)

Sekiz şeritli aile (çift yoğunluk)

Yönetimin üç nesli

• İki adresli (SFF-8472) — SFP sınıfı modüller kimlik bilgilerini A0h’de, tanılamayı A2h’de sunar. Bkz. SFF-8472.
• Sayfalı (SFF-8636) — QSFP sınıfı modüller; bir alt sayfa ve seçilebilir üst sayfalara sahip tek bir adres kullanır. Bkz. SFF-8636.
• CMIS / MIS — QSFP-DD, OSFP, QSFP112 ve SFP-DD; bankalı sayfalara ve bir modül durum makinesine sahip, form faktöründen bağımsız CMIS modelini (veya onun SFP-DD kardeşi MIS’i) kullanır. Bkz. CMIS ve MIS.

Bunların tümünün paylaştığı kodlar — tanımlayıcılar, konektörler, arayüz kodları — SFF-8024’te bulunur.

Neden önemli

Form faktörü, CodingBox’a hangi çözümleyiciyi uygulayacağını bildirir; böylece kimlik bilgileri ve DDM doğru adreslerden okunur — bir SFP’yi QSFP’ymiş gibi okumak her alanı yanlış yorumlar. CodingBox form faktörünü otomatik olarak algılar. Bir modülün belleğini nasıl koruduğu ayrı bir eksendir — bkz. Yazma koruması türleri ve programlama.

Hangi kafeslerin bu form faktörlerinden hangilerini kabul ettiği ve kafesin arkasındaki portun hangi hızlarda çalışabileceği: Port türleri ve kafesler.

Her form faktörü için güç sınıfı basamakları ve gerçek tüketim: Güç ve tüketim.

Bu form faktörlerinden ve PMD’lerden hangisinin hangi fiber, mesafe ve konektöre uyduğu — tesisatın bakış açısından eşleşme tablosu ve yaygın modül-tesisat uyumsuzluklarıyla birlikte: Bağlantıdaki alıcı-vericiler.