SFF-8024 — tabele kodów

SFF-8024, SFF Module Management Reference Code Tables, to wspólny rejestr jednobajtowych kodów, do którego odwołuje się każda inna specyfikacja zarządzania. Nie opisuje układu pamięci; przypisuje wartościom znaczenie — czym jest typ modułu 18h, co oznacza złącze 0Ch, co oznacza rozszerzony kod zgodności 06h. Ponieważ rejestr znajduje się w jednym dokumencie, SFF-8472, SFF-8636, CMIS, MIS i INF-8077i interpretują ten sam bajt tak samo, a nowe formaty obudowy albo PMD rejestruje się jednokrotnie. Dokument jest aktualizowany kilka razy w roku; zawsze dekoduj względem najnowszej wersji.

Gdzie używana jest każda tabela

Tabela 4-1 — wartości identyfikatora

Nowsze wersje dodają kolejne formaty obudowy zarządzane przez CMIS po 21h. Kody 80h–FFh są zależne od producenta. Który format obudowy to który: Formaty obudowy.

Tabela 4-2 — kodowanie

Te dwie kolumny różnią się w zakresie 04h–06h — klasyczna przyczyna „błędnego kodowania”, gdy szablon QSFP jest ponownie wykorzystywany dla SFP.

Tabela 4-3 — typy złączy

Zdjęcia i dopasowanie do światłowodu: Złącza i światłowód.

Tabela 4-4 — rozszerzona zgodność ze specyfikacją (wybór)

Używana w bajcie 36 SFP i bajcie 192 QSFP; pojedyncza wartość, nie pole bitowe.

To ta tabela w ogóle umożliwia identyfikację 25G i 100G: klasyczne pola bitowe w bajtach 3–10 SFF-8472 nie mają na nie miejsca. Jak te dwa mechanizmy się łączą: Kody zgodności.

Tabele 4-5 i kolejne — identyfikatory interfejsów CMIS (wybór)

CMIS opisuje możliwości modułu jako aplikacje: interfejs elektryczny hosta połączony z interfejsem medium. Obie połówki to kody SFF-8024.

Miedź pasywna, kabel aktywny i medium BASE-T mają własne, krótkie tabele; która tabela obowiązuje, ustala bajt 85 typu medium CMIS (01h MMF, 02h SMF, 03h miedź pasywna, 04h kabel aktywny, 05h BASE-T). Pełne listy zmieniają się z każdą wersją SFF-8024 — traktuj powyższe jako orientację, nie jako rejestr. Jak aplikacje są zgłaszane i wybierane: CMIS.

Uwagi praktyczne

• Host ze starszym firmware'em pokazuje kody, których nie zna, jako nieznany — to nieszkodliwe przy odczycie, ale niektóre platformy odmawiają uruchomienia modułu, którego typu nie potrafią rozpoznać.
• Podczas kodowania modułu wybieraj kody opisujące rzeczywisty sprzęt; hosty wzajemnie porównują identyfikator, złącze, kodowanie i zgodność (Prędkość i przepływność).
• Zakresy zarezerwowane i zależne od producenta (80h–FFh) są dozwolone, ale nie dekodują się na nic użytecznego.

W CodingBox

CodingBox zawiera tabele SFF-8024 i wykorzystuje je do opisywania pól identyfikatora, złącza, kodowania, rozszerzonej zgodności i aplikacji CMIS w EEPROM editor oraz na ekranie Check transceiver, dzięki czemu surowe 12h w deskryptorze aplikacji QSFP-DD odczytuje się jako 400GAUI-8 C2M.

Identyfikator 21h w praktyce: OSFP-XD; OSFP przy 200G na linię zachowuje 19h — OSFP224.

Identyfikator 1Bh w praktyce: DSFP — dwie linie w obudowie wielkości SFP, zarządzanie wyprowadzone z CMIS.